فرآیند توسعه آهن‌سازی

Jun 12, 2024

پیام بگذارید

آهن‌سازی در چین از بهار و پاییز آغاز شد. در آن زمان، روش آهن‌سازی، آهن‌سازی بلوکی بود که شامل کاهش حالت جامد سنگ آهن در دمای ذوب پایین‌تر برای به دست آوردن آهن اسفنجی بود که سپس به بلوک‌های آهنی تبدیل می‌شد. آهن‌سازی بلوک‌های ذوب به طور کلی از سه نوع استفاده می‌کند: کوره زیرزمینی، کوره زمین صاف و کوره عمودی. مدت زیادی پس از تسلط بر فناوری آهن‌سازی بلوک، چین آهن خام حاوی بیش از 2 درصد کربن تولید کرده و از آن برای ریخته‌گری ابزار استفاده می‌کند. در اوایل دوره کشورهای متخاصم، چین قبلاً بر فن آوری های کربن زدایی و عملیات حرارتی تسلط یافته بود و چدن داکتیل را اختراع کرده بود. در اواخر دوره کشورهای متخاصم، "قالب های آهنی" قابل استفاده مجدد (لوله های توخالی ساخته شده از آهن برای ریخته گری اشیاء فلزی) اختراع شد.
در طول سلسله هان غربی، روش ذوب بوته پدیدار شد. در همان زمان، مقیاس کوره های عمودی آهن سازی بیشتر گسترش یافته است. در سال 1975، سایت ذوب آهن سلسله هان در شهر گوکسینگ در نزدیکی ژنگژو کشف و حفاری شد که مساحتی معادل 120000 متر مربع را پوشش می دهد. دو پی کوره بلند موازی با حجم حدود 50 متر مکعب حفاری شد. در زمان سلسله هان غربی، "روش برشته کردن فولاد" نیز اختراع شد، که فرآیند جدیدی برای استفاده از آهن خام برای "برشته کردن" آهن یا فولاد بالغ است و به این محصول، فولاد برشته گفته می شود. در همان زمان، فن آوری "صد فولادسازی" نیز ظهور کرده است. در سلسله هان شرقی ({4}} پس از میلاد)، در زمان امپراتور گوانگوو، کوره بلند هیدرولیک که به "زهکشی آب" نیز معروف است اختراع شد. اختراع زهکشی آب در چین باستان حدود 1100 سال زودتر از اروپا بود.
پس از سلسله هان، روش ریختن فولاد اختراع شد. بیوگرافی چی مو هوآی در کتاب چی شمالی "سو گانگ" نامیده می شود که بعدها به نام گانگ گوان یا توان گنگ شناخته شد. این یکی دیگر از دستاوردهای بزرگ در فناوری فولادسازی باستانی چین است.
با توجه به "ضرورت های دایره المعارف چینی"، چین اولین کشوری بود که از زغال سنگ برای ذوب آهن استفاده می کرد، که قبلاً در زمان سلسله هان آزمایش شده بود و در طول سلسله های سونگ و یوان رایج شده بود. در زمان سلسله مینگ ({0}} پس از میلاد)، امکان ذوب آهن خام از کک وجود داشت. طی قرون 14 تا 15 میلادی، تولید آهن از 20 میلیون کیلوگرم، معادل تقریباً 12000 تن فراتر رفت. بریتانیا که انقلاب صنعتی را در غرب آغاز کرد، حدود دو قرن بعد به این سطح رسید.
به طور کلی، ویژگی های توسعه فولاد در چین باستان با سایر کشورها متفاوت بود. ذوب آهن بلوک مبتنی بر احیاء حالت جامد و فولاد کربوریزاسیون جامد مدت‌هاست که در جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد، در حالی که ساخت فولاد چدن و ​​چدن خام همیشه روش‌های اصلی در چین بوده است. با توجه به اختراع و توسعه روش‌های ساخت فولاد چدن و ​​چدن، فناوری متالورژی چین تا اواسط سلسله مینگ در سطح پیشرفته جهان باقی ماند.
در نیمه دوم قرن نوزدهم، دولت چینگ صنایع نظامی مدرن را توسعه داد، اسلحه، کشتی های جنگی ساخت و مقدار زیادی فولاد تولید شده توسط کشورهای غربی وارد کرد. در سال 1867 واردات فولاد حدود 8250 تن، در سال 1885 حدود 90000 تن و در سال 1891 به 1.7 میلیون تن (حدود 130000 تن) افزایش یافت. فولاد وارداتی به تدریج بازار چین را اشغال کرده است و حفظ تولید را برای صنعت سنتی ذوب آهن دشوار کرده است، در حالی که مصرف داخلی فولاد همچنان در حال افزایش است. بنابراین، ظهور صنعت فولاد مدرن به یک ضرورت زمان تبدیل شد.
در سال 1871 (سیزدهمین سال سلطنت سلسله چینگ تانگجی)، فرماندار کل ژیلی، لی هنگژانگ، و وزیر کشتیرانی، شن بائوژن، درخواست افتتاح زغال سنگ و آهن برای رفع نیازهای نظامی کردند. به آنها اجازه داده شد و به آنها دستور داده شد تا در سیژو، فوجیان، و تایوان در ژیلی محاکمه کنند. در سال 1875، معدن زغال سنگ و آهن Cizhou در Zhili ماشین های ذوب آهن را به بریتانیا سفارش داد، اما به دلیل حمل و نقل دشوار نتوانست این معامله را ببندد. این اتفاق حاکی از آن است که در آن زمان تمرکز بر توسعه نوع جدیدی از صنعت فولاد بود. در سال 1886، پان وی، فرماندار گوئیژو، Qingchang را تأسیس کرد که ابتدا از کوره های خاکی استفاده می کرد و بعداً تجهیزات آهن سازی و فولادسازی را به بریتانیا سفارش داد. نصب در سال 1888 تکمیل شد. به دلیل فساد در دربار چینگ، کمبود بودجه، زغال سنگ و سنگ آهن، و همچنین مدیریت ضعیف و عدم مهارت در فناوری، این عملیات در سال 1893 به حالت تعلیق درآمد. این تلاشی است برای تاسیس یک کارخانه فولاد مدرن

ارسال درخواست